ص 320 س 14 قطب شاهيه : يكى از پنج سلسلهء مسلمان فرمانرواى دكن ، كه از 918 ه . ق . تا 1098 ه . ق . در گلكنده حكمرانى كردند . دولت قطب شاهيه بر ويرانه‌هاى دولت بهمنيه تأسيس شد . مؤسّس آن يكى از تركان قراقوينلو بود به نام سلطان قلى كه به خدمت محمد شاه سوم بهمنى پيوست و سپس در خدمت پسرش محمود شاه بود . سلطان قلى در ازاى خدمات خود لقب قطب الملك و حكومت تلنگانه يافت . وى در 918 ه . ق . كشته شد . پس از او ، فرمانروايان سلسله قطب شاهيه همه عنوان قطب‌شاه به خود مىدادند ، ولى امپراطوران مغول هند آنها را قطب الملك مىخواندند . دولت قطب شاهيه سرانجام در 1098 ه . ق . به دست اورنگ‌زيب برافتاد . ( دايرة المعارف فارسى ؛ نسب‌نامهء خلفا و شهرياران ، ص 41 - 438 ؛ طبقات سلاطين اسلام ، ص 292 ) . ص 320 س 18 نظام شاهيه : سلسله‌اى از ملوك الطوايف دكن كه از 895 ه . ق . تا حدود 1042 ه . ق . در ولايت احمدنگر فرمانروايى داشته‌اند . مؤسّس اين سلسله احمد شاه بود كه پدرش در درگاه سلاطين بهمنى وزارت داشت و نظام الملك بحرى خوانده مىشد ، و به سبب انتساب به همين نظام الملك بود كه اين سلسله موسوم به نظام شاهيه شده‌اند . احمد شاه بين سالهاى 896 - 914 ه . ق . حكومت راند و پس از وى ده تن ديگر به سلطنت رسيدند كه عبارتند از : برهان شاه اوّل 960 ه . ق . كه مذهب شيعه را مذهب رسمى كشور خود قرار داد و در سال 960 ه . ق . درگذشت و سپس حسين شاه بن برهان شاه ، كه بعد از پدر به امارت نشست و در ذوالقعده 972 ه . ق . به قتل رسيد ، مرتضى شاه اوّل كه بعد از پدر امارت يافت و در رجب 966 ه . ق . كشته شد ؛ ميران حسين كه بعد از پدرش مرتضى به امارت نشست و اندكى بعد در جمادى الاولى 997 ه . ق . به قتل رسيد ؛ اسماعيل شاه كه در رجب 999 ه . ق . توسّط پدرش معزول شد ، برهان شاه دوم كه در رجب 999 ه . ق . به حكومت رسيد و در شعبان 1003 ه . ق . وفات يافت ؛ ابراهيم شاه كه دورهء وى نزديك به 6 ماه طول كشيد ؛ احمد شاه دوم ، نواده برهان شاه اوّل كه حكومت او